آسینتوباکتر چیست؟
آسینتوباکتر گروهی از باکتری ها (میکروب ها) است که به طور معمول در محیط هایی مانند خاک و آب یافت میشود. عفونت های ناشی از آسینتوباکتر به ندرت در خارج از محیط های درمانی رخ می دهند.
انواع آسینتوباکتر:
بیشتر عفونت های آسینتوباکتر در انسان توسط باکتری های خانواده Acinetobacter baumanni ایجاد میشوند. این گروه گاهی با نام “Acinetobacter baumannii complex” شناخته میشود.
نحوه انتشار:
باکتری آسینتوباکتر میتواند در محیط های درمانی از طریق موارد زیر گسترش یابد:
- تماس با سطوح آلوده
- تماس با تجهیزات آلوده
- انتقال از فردی به فرد دیگر معمولاً از طریق دست های آلوده
علائم و نشانه ها:
Acinetobacter baumannii میتواند باعث عفونت در خون مجاری ادراری، ریه ها (ذات الریه) و زخم ها شود. در برخی موارد افراد میتوانند بدون ابتلا به عفونت حامل این باکتری باشند که به این وضعیت استعمار (colonization) گفته میشود.
جمعیت های در معرض خطر:
در ایالات متحده بیماران در محیط های درمانی در بالاترین خطر قرار دارند به ویژه افرادی که:
- از دستگاه های کمک تنفسی (ونتیلاتور) استفاده میکنند.
- دارای وسایلی مانند کانتر هستند.
- زخم های باز ناشی از جراحی دارند.
- در بخش مراقبت های ویژه (ICU) بستری هستند.
- مدت طولانی در بیمارستان بستری بوده اند.
افرادی که سیستم ایمنی ضعیف بیماری مزمن ریوی یا دیابت دارند ممکن است بیشتر مستعد ابتلا باشند.
کاهش خطر ابتلا:
بیماران و مراقبان باید:
- دست های خود را تمیز نگه دارند؛
این کار را میتوان با شستن منظم دست ها با آب و صابون یا استفاده از محلول های ضد عفونی کننده الکلی انجام داد به ویژه قبل و بعد از مراقبت از زخم یا لمس تجهیزات پزشکی. - به دیگران از جمله کارکنان درمانی یادآوری کنند که قبل از لمس بیمار یا وسایل پزشکی دست های خود را تمیز کنند.
- به کارکنان درمانی اجازه دهند که اتاق بیمار را روزانه تمیز کنند.
متخصصان درمانی باید همواره اقدامات کنترل عفونت را رعایت کنند تا از انتشار این باکتری جلوگیری شود.
آزمایش ها:
برای تعیین اینکه فردی به عفونت آسینتوباکتر مبتلا شده است یا نه نمونه ای به آزمایشگاه ارسال میشود تا آزمایش حساسیت آنتی بیوتیکی انجام شود. این آزمایش همچنین مشخص میکند که کدام درمان مؤثرتر خواهد بود.
درمان:
عفونت های آسینتوباکتر معمولاً با آنتی بیوتیک ها درمان میشوند. برای شناسایی مؤثرترین آنتی بیوتیک نمونه ای از بیمار به آزمایشگاه ارسال شده و باکتری در برابر مجموعه ای از آنتی بیوتیک ها آزمایش میشود تا مشخص شود کدام یک در برابر باکتری فعال هستند پزشک بر اساس نتایج آزمایش و سایر عوامل مانند عوارض جانبی یا تداخلات دارویی آنتی بیوتیک مناسب را انتخاب میکند.
متأسفانه بسیاری از انواع آسینتوباکتر به چندین آنتی بیوتیک مقاوم هستند که درمان آنها را دشوار میکند.
