مرور کلی
تب خونریزی دهنده کریمه کنگو (CCHF) توسط ویروسی به همین نام ایجاد میشود که از طریق کنه ها منتقل میگردد. این ویروس میتواند موجب بروز ناگهانی بیماری شود انتقال بین انسان ها از طریق تماس با خون یا مایعات بدن آلوده صورت میگیرد. این بیماری میتواند منجر به خونریزی شدید و مرگ شود.
نکته درمان قطعی برای CCHF وجود ندارد.
علائم و نشانه ها
علائم تب خونریزی دهنده کریمه کنگو معمولاً به صورت ناگهانی ظاهر میشوند و ممکن است شامل موارد زیر باشند:
1. تب بالا
2. سردرد شدید
3. درد کمر و مفاصل
4. درد شکم و استفراغ
5. قرمزی چشم ها و برافروختگی صورت
6. لکه های قرمز در سقف دهان
7. یرقان (زردی)
8. تغییرات خلقی و ادراکی و بی قراری
10. خواب آلودگی
11. خونریزی
افراد مبتلا معمولاً به مدت حدود دو هفته بیمار هستند. حدود روز چهارم بیماری ممکن است کبودی های وسیع خونریزی شدید از بینی و خونریزی کنترل نشده در محل تزریق پدیدار شود.
حدود ۵۰% از بیماران بستری شده با CCHF جان خود را از دست میدهند.
دوره نهفتگی
علائم ممکن است ۱ تا ۱۴ روز پس از تماس با ویروس ظاهر شوند.
عوامل خطر
گروه های زیر بیشتر در معرض خطر ابتلا به CCHF هستند:
- افرادی که در مناطقی با شیوع بیماری در تماس نزدیک با دام هستند.
- کارکنان حوزه سلامت که بدون استفاده از تجهیزات حفاظت فردی مناسب از بیماران مبتلا مراقبت میکنند
راه های انتقال
ویروس CCHF از طریق موارد زیر منتقل میشود:
- گزش کنه ها مخصوصا گونه (Ixodidae)
- تماس با خون یا مایعات بدن حیوانات یا انسان های آلوده
- تجهیزات پزشکی که به درستی استریل نشده باشند عفونت های، بیمارستانی ناشی از این ویروس شایع هستند.
پیشگیری
برای پیشگیری از CCHF:
- از دافع حشرات حاوی DEET برای جلوگیری از گزش کنه استفاده کنید.
- هنگام تماس با دام ها در مناطق آلوده از دستکش، آستین بلند و شلوار استفاده نمایید.
- از تماس با مایعات بدن حیوانات یا افراد مشکوک یا آلوده خودداری کنید.
در صورت شک به CCHF در بیمار با وضعیت بالینی پایدار:
- ارائه دهندگان خدمات سلامت باید از تجهیزات حفاظت فردی (PPE) مخصوص بیماران مشکوک به تب ویروسی هموراژیک (VHF) استفاده کنند.
در صورت شک به CCHF در بیمار ناپایدار (مثلاً ناپایداری همودینامیک، استفراغ) یا در موارد تایید شده، صرف نظر از پایداری بالینی ارائه دهندگان خدمات سلامت باید از PPE مخصوص بیماران VHF ناپایدار استفاده نمایند.
آزمایش و تشخیص
تشخیص CCHF توسط ارائه دهندگان سلامت با استفاده از آزمایش های زیر صورت میگیرد:
- تست ریل تایم پی سی آر (RT-PCR)
- تشخیص آنتی بادی ها در خون
درمان و بهبودی
در حال حاضر درمان خاص یا داروی شفا بخش برای CCHF وجود ندارد.
مراقبت حمایتی شامل موارد زیر است:
- حفظ تعادل مایعات
- تأمین اکسیژن
- کنترل فشار
- خون درمان عفونت های هم زمان
داروی ضدویروس ریباویرین (Ribavirin) در برخی بیماران مبتلا به CCHF درمان مناسبی نشان داده است.
بهبودی کند و تدریجی است و اثرات طولانی مدت بیماری هنوز به خوبی مطالعه نشده اند.
تحقیقات بیشتری برای تعیین اثر بخشی ریباویرین و سایر داروهای ضدویروسی در درمان CCHF مورد نیاز است.
واکسن
در حال حاضر هیچ واکسن تأیید شده و در دسترس عمومی برای پیشگیری از CCHF در انسان وجود ندارد.
نوعی واکسن به صورت محدود در اروپای شرقی استفاده میشود اما برای ارزیابی اثر بخشی آن در پیشگیری از CCHF به تحقیقات بیشتری نیاز است.










