تب لاسا یک بیماری ویروسی شدید است که پس از ابتلای فرد به سرعت ظاهر میشود. این بیماری توسط بوییدن ادرار (جوندگان معمولا) موش های صحرای آفریقا انتقال می یابد. در حال حاضر تنها موش های چند پستان غرب آفریقا شناخته شده اند که ویروس لاسا را حمل میکنند.
تب لاسا در بخش هایی از غرب آفریقا از جمله سیرالئون، ليبريا گینه و نیجریه شایع است. ساکنان کشورهای همجوار نیز در معرض خطر قرار دارند زیرا موش حامل ويروس لاسا در سراسر این منطقه زندگی میکند.
علائم و نشانه ها
حدود ۸۰ از افرادی که آلوده میشوند علائم خفیفی دارند و تشخیص داده نمی شوند.
علائم خفیف عبارتند از:
- تب خفیف
- احساس خستگی و ضعف
- سردرد
در برخی افراد بیماری میتواند علائم جدی تری مانند:
- خونریزی
- مشکلات تنفسی
- استفراغ
- ورم صورت
- درد در قفسه سینه، پشت و شکم
- شوک
مدت زمان بروز علائم:
علائم تب لاسا معمولاً ۱ تا ۳ هفته پس از ابتلا به ویروس ظاهر می شود.
اولین مورد مستند این بیماری در سال ۱۹۶۹ گزارش شد و تب لاسا به نام شهر لاسا در نیجریه که اولین موارد در آنجا مشاهده شد نامگذاری شده است.
عوارض
تب لاسا میتواند منجر به از دست دادن شنوایی شود و حدود ۳ نفر از هر ۱۰ نفر مبتلا به درجات مختلف ناشنوایی دچار خواهند شد. ناشنوایی میتواند در هر دو حالت خفیف و شدید بیماری رخ دهد و در بسیاری از موارد این کاهش شنوایی دائمی است.
اگر یک زن باردار آلوده شود خطر سقط جنین بسیار بالاست. در این موارد حدود ۹۵ از جنینها زنده نمی مانند.
ریسک های مواجهه
اگرچه تب لاسا در غرب آفریقا شایع است اما خطر ابتلا به ویروس لاسا در هر جایی که موش چند پستان یافت شود وجود دارد.
نحوه انتقال
تب لاسا توسط ویروس لاسا ایجاد میشود که توسط جوندگان انتقال می یابد. این جوندگان به سرعت تولید مثل کرده و ویروس را در ادرار و مدفوع خود حمل میکنند آنها اغلب در مناطقی که مواد غذایی مردم ذخیره میشود، زندگی میکنند.
مردم معمولاً از طریق خوردن یا تنفس ویروس به تب لاسا مبتلا میشوند.
به طور خاص:
- لمس اشیاء آلوده
- خوردن غذایی که ویروس دارد
- ورود ویروس از طریق زخم ها یا بریدگی های باز
- خوردن جوندگان
- تنفس هوای آلوده به ادرار یا مدفوع آلوده
این موارد ممکن است هنگام تمیز کردن یا جارو کشیدن اتفاق بیفتد.
عفونت همچنین میتواند پس از تماس با مایعات بدن فرد آلوده ایجاد شود. افراد مبتلا به تب لاسا تا زمانی که علائمشان شروع نشود مسری نیستند. تب لاسا از طریق تماس های عادی مانند بغل کردن دست دادن یا نشستن کنار فرد مبتلا منتقل نمیشود.
ویروس لاسا میتواند در محیط های بهداشتی نیز در صورت عدم استفاده صحیح از تجهیزات حفاظت شخصی (PPE) یا عدم استریلیزاسیون صحیح تجهیزات منتقل شود.
پیشگیری
اگر به غرب آفریقا سفر میکنید برای جلوگیری از تب لاسا باید از موش ها دوری کنید همچنین میتوانید غذا را در ظروف ضد موش نگهداری کرده و خانه را تمیز نگه دارید.
از خوردن این موش ها خودداری کنید. موش ها را در اطراف خانه به دام بیندازید.
پزشکان مراقبت از بیماران مبتلا به تب لاسا باید احتیاط هایی مانند:
- پوشیدن لباس محافظ ماسک دستکش گان و عینک
- استریلیزه کردن صحیح تجهیزات انجام اقدامات کنترل عفونت
- جداسازی بیماران آلوده تا زمانی که درمان شوند
- کنترل جوندگان در خانه
کاهش جمعیت موش ها در خانه در مناطق پرخطر به کنترل و پیشگیری از تب لاسا کمک میکند.
تشخيص
تشخیص تب لاسا میتواند دشوار باشد زیرا علائم آن متنوع بوده و مشابه علائم بیماری های دیگر است. کارکنان بهداشتی باید در صورتی که مشکوک به تب لاسا در مسافران برگشتی هستند با اداره بهداشت خود تماس بگیرند.
آزمایش های تشخیصی میتواند در آزمایشگاه هایی با سطح بالای ایمنی زیستی و احتیاط های پیشرفته کنترل و پیشگیری از عفونت انجام شود.
امکان تشخیص تب لاسا در مناطقی که این بیماری شایع است دشوار است زیرا ظرفیت محدود آزمایشگاه ها برای تست نمونه های بیماران به راحتی و به طور ایمن وجود دارد.
درمان
ریباویرین یک داروی ضد ویروسی برای درمان موفقیت آمیز بیماران مبتلا به تب لاسا استفاده شده است. این دارو زمانی مؤثرتر است که بلافاصله پس از شروع بیماری تجویز شود. بیماران باید مراقبت های حمایتی دریافت کنند از جمله استراحت هیدراسیون و درمان علائم.
