مرور کلی
بروسلوز (Brucellosis) یک بیماری عفونی است که توسط گروهی از باکتری ها به نام بروسلا (Brucella) ایجاد میشود.
این بیماری زمانی منتقل میشود که فرد با حیوانات آلوده یا فرآورده های حیوانی آلوده به این باکتری تماس پیدا کند حیواناتی که بیشتر درگیر بروسلوز میشوند شامل گربه، سگ، گوسفند، گاو، بز، خوک، بیزون، گوزن شمالی، کاریبو، گوزن آمریکایی و گراز وحشی هستند.
انسان ها میتوانند از راههای زیر به این بیماری مبتلا شوند:
- خوردن گوشت نیم پز یا خام مانند گوشت گوسفند، گاو، بز یا شتر
- خوردن گوشت نیم پز حیوانات شکاری مانند بیزون، گوزن شمالی، کاریبو، گوزن آمریکایی و گراز وحشی
- مصرف شیر یا فرآورده های لبنی غیر پاستوریزه (خام) که از شیر آلوده تهیه شده اند
- استنشاق باکتری عامل بروسلوز
- تماس مایعات بدن حیوانات آلوده با چشم، بینی یا دهان
- آماده سازی گوشت یا پوست حیوانات پس از شکار
- دریافت واکسن های حیوانی خاص در چشم بینی یا دهان یا تزریق تصادفی آن به خود هنگام واکسیناسیون حیوانات
- کار در آزمایشگاه با نمونه های آلوده به بروسلوز
افرادی که مشاغل یا فعالیت های خاصی دارند بیشتر در معرض خطر ابتلا به این باکتری قرار دارند از جمله:
۱. کارکنان کشتارگاه ها _ ۲. شکارچیان _ ۳. دامپزشکان و کارکنان دامپزشکی _ ۴. پرورش دهندگان حیوانات یا کارکنان پناهگاه های حیوانات _ ۵. کارکنان آزمایشگاه ها
انتقال بروسلوز از انسان به انسان بسیار نادر است.
علائم و نشانه ها:
اگر فکر میکنید در معرض بروسلوز قرار گرفته اید با ارائه دهنده خدمات درمانی خود تماس بگیرید.
بروسلوز میتواند علائم متنوعی در افراد ایجاد کند که برخی از آنها ممکن است مدت طولانی قبل از تشخیص ادامه داشته باشند.
علائم اولیه ممکن است شامل موارد زیر باشند:
- تب
- تعریق
- احساس عمومی ناخوشی (مالیزیا)
- بی اشتهایی
- سردرد
- درد عضلانی مفصلی یا کمری
- احساس خستگی بیش از حد (فاتیگ)
پیشگیری:
مصرف فرآورده های حیوانی آلوده بهترین راه برای پیشگیری از ابتلا به بروسلوز پرهیز از مصرف موارد زیر است:
- گوشت نیم پز
- محصولات لبنی غیر پاستوریزه مانند شیر، پنیر و بستنی پاستوریزه کردن فرآیند گرمادهی است که برای از بین بردن باکتری های مضر به کار میرود و شیر و فرآورده های لبنی را ایمن برای مصرف می سازد.
اگر مطمئن نیستید که محصول لبنی پاستوریزه شده است یا خیر آن را مصرف نکنید.
شکارچیان و افراد شاغل با حیوانات:
افرادی که با بافت ها و مایعات بدن حیوانات سروکار دارند – از جمله مراقبان حیوانات (دامپزشکان، تکنسین های دامپزشکی، کارکنان پناهگاه ها) شکارچیان، قصابان و دامداران – در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بروسلوز هستند. اگر با بافت های حیوانی کار میکنید برای محافظت از خود از تجهیزات زیر استفاده کنید:
- دستکش های لاستیکی
- عینک محافظ
- روپوش یا پیش بند ماسک یا دستگاه تنفس
این تجهیزات ایمنی در صورت آلوده بودن حیوان از ورود باکتری عامل بروسلوز به چشم یا زخم های پوستی جلوگیری میکنند.
کارکنان آزمایشگاه
بروسلوز شایع ترین عفونت باکتریایی مرتبط با آزمایشگاه است. اگر در آزمایشگاه کار میکنید هنگام کار با نمونه ها اقدامات احتیاطی لازم را انجام دهید تا از آلودگی جلوگیری شود. در صورت تماس با عامل بیماریزا میزان خطر را ارزیابی کرده و دستورالعمل های مربوط به پایش علائم و احتمال پیشگیری پس از تماس یا درمان را دنبال کنید.
درمان و بهبودی
پس از تأیید ابتلا به بروسلوز توسط پزشک و بر اساس نتایج آزمایش درمان با آنتی بیوتیک آغاز میشود.
پزشک تعیین خواهد کرد که برای حداقل ۶ تا ۸ هفته چه آنتی بیوتیکی باید مصرف شود برای اطمینان از انتخاب داروی مناسب اگر شرایط زیر را دارید به پزشک خود اطلاع دهید:
- باردار هستید
- به داروهایی مانند داکسی سایکلین یا ریفامپین حساسیت دارید
- دچار ضعف سیستم ایمنی به دلیل بیماری یا دارو هستید
درمان عفونت با سویه Brucella RB51
اگر عفونت با سویه ای از بروسلای موسوم به RB51 از طریق مصرف فرآورده های حیوانی آلوده ایجاد شده باشد، نیاز به مصرف آنتی بیوتیک هایی به جز ریفامپین وجود دارد زیرا این سویه نسبت به ریفامپین مقاوم است و این دارو قادر به درمان آن نخواهد بود.
درمان کامل و کامل کردن دوره دارویی بسیار حائز اهمیت است. درمان ناقص میتواند منجر به عفونت مزمن و بروز عوارض طولانی مدت مانند آرتریت اندوکاردیت، خستگی مزمن، افسردگی و بزرگ شدن کبد یا طحال شود.
بسته به زمان آغاز درمان و شدت بیماری دوره بهبودی ممکن است از چند هفته تا چند ماه طول بکشد. مرگ ناشی از بروسلوز نادر است و در کمتر از ۲ درصد موارد رخ میدهد.
