سیفلیس چیست؟
سیفلیس یک عفونت مقاربتی (STI) است که در صورت عدم درمان میتواند مشکلات جدی سلامتی ایجاد کند.
این عفونت در مراحل مختلفی پیشرفت میکند (اولیه، ثانویه، نهفته و مرحله سوم). هر مرحله علائم و نشانه های متفاوتی دارد.
نوزادان نیز میتوانند به سیفلیس مبتلا شوند.
سیفلیس مادرزادی زمانی رخ میدهد که زنان باردار این عفونت را به نوزاد خود منتقل کنند.
چگونه بفهمم که سیفلیس دارم ؟
سیفلیس در چهار مرحله پیشرفت میکند اولیه، ثانویه، نهفته و مرحله سوم .
هر مرحله نشانه های خاص خود را دارد.
مرحله اولیه
در مرحله اول سیفلیس ممکن است یک یا چند زخم در محل ورود باکتری به بدن ظاهر شود.
این زخم ها معمولاً در محل های زیر ایجاد میشوند:
- آلت تناسلی
- واژن
- مقعد
- راست روده
- لبه ها یا داخل دهان
این زخم ها معمولاً سفت گرد و بدون درد هستند بنابراین ممکن است متوجه آنها نشوید.
زخم ها معمولاً بین 3 تا 6 هفته باقی میمانند و حتی بدون درمان نیز بهبود می یابند.
اما برای جلوگیری از پیشرفت عفونت به مرحله بعدی، درمان ضروری است.
مرحله ثانویه
در مرحله دوم ، ممکن است بثورات پوستی و زخم هایی در دهان واژن یا مقعد ظاهر شوند.
این مرحله معمولاً با بروز بثورات در یک یا چند نقطه از بدن آغاز میشود.
این بثورات میتوانند روی کف دست ها و کف پاها ظاهر شوند و به صورت زیر باشند:
- زبر
- قرمز
- قرمز مایل به قهوه ای
این بثورات معمولاً خارش ندارند و گاهی آنقدر خفیف هستند که ممکن است متوجه آنها نشوید.
سایر علائم این مرحله شامل موارد زیر است:
- تب
- تورم غدد لنفاوی
- گلودرد
- ریزش مو به صورت تکه ای
- سردردکاهش وزن
- درد عضلانی
- خستگی شدید
علائم این مرحله حتی بدون درمان هم از بین میروند اما در صورت عدم درمان عفونت وارد مرحله نهفته و احتمالاً مرحله سوم میشود.
مرحله نهفته
در این مرحله هیچ علامت ظاهری وجود ندارد اما در صورت عدم درمان باکتری میتواند سال ها در بدن باقی بماند.
مرحله سوم (مرحله پیشرفته)
اکثر افراد مبتلا به سیفلیس درمان نشده به این مرحله نمیرسند. اما در صورت وقوع این بیماری میتواند قلب، عروق خونی، مغز و سیستم عصبی را تحت تأثیر قرار دهد.
سیفلیس مرحله سوم بسیار خطرناک است و ممکن است 10 تا 30 سال پس از عفونت اولیه بروز کند. این مرحله میتواند به آسیب شدید اندام های داخلی و حتی مرگ منجر شود.
پزشکان معمولاً با استفاده از آزمایش های مختلف میتوانند سیفلیس مرحله سوم را تشخیص دهند.
سیفلیس عصبی، چشمی و گوشی
در صورت عدم درمان سیفلیس ممکن است به مغز و سیستم عصبی (سیفلیس عصبی)، چشم (سیفلیس چشمی) یا گوش (سیفلیس گوشی) گسترش یابد.
این وضعیت ممکن است در هر یک از مراحل بیماری رخ دهد.
علائم سیفلیس عصبی شامل:
- سردرد شدید
- ضعف عضلانی و مشکلات حرکتی
- تغییرات ذهنی (مشکلات تمرکز، گیجی، تغییر شخصیت)
- یا زوال عقل( مشکلات حافظه تفکر و تصمیم گیری)
علائم سیفلیس چشمی شامل:
- درد و قرمزی چشم
- تغییرات بینایی یا حتی کوری
علائم سیفلیس گوشی شامل:
- کاهش شنوایی
- وزوز گوش (احساس صدای زنگ، وزوز یا خش خش در گوش ها)
- سرگیجه یا احساس چرخش محیط
آیا من در معرض خطر سیفلیس هستم؟
افراد فعال از نظر جنسی میتوانند از طریق رابطه جنسی، واژینال مقعدی یا دهانی بدون کاندوم با فردی که سیفلیس دارد به این بیماری مبتلا شوند.
سیفلیس در برخی گروه های نژادی قومی و اقلیت های جنسی شایع تر است.
به عنوان مثال مردان همجنس گرا و دوجنس گرا بیشتر در معرض ابتلا هستند.
همچنین نوزادان مادران مبتلا به سیفلیس در معرض خطر سیفلیس مادرزادی قرار دارند
ارتباط بین سیفلیس و HIV چیست؟
داشتن زخم ناشی از سیفلیس میتواند ورود ویروس HIV را به بدن تسهیل کند.
همچنین رفتارها و شرایطی که خطر ابتلا به سیفلیس را افزایش میدهند می توانند خطر ابتلا به HIV را نیز بیشتر کنند.
سیفلیس چگونه منتقل میشود؟
سیفلیس از طریق تماس مستقیم با زخم های سیفلیس در هنگام رابطه جنسی واژینال مقعدی یا دهانی منتقل میشود.
مادران باردار نیز میتوانند این عفونت را به نوزاد خود منتقل کنند.
سیفلیس از طریق موارد زیر منتقل نمیشود:
- نشستن روی توالت
- دستگیره درها
- استخر
- وان حمام
- استفاده مشترک از لباس یا ظروف غذا
چگونه میتوانم خطر ابتلا به سیفلیس را کاهش دهم ؟
- داشتن یک شریک جنسی ثابت که از نظر سیفلیس تست شده و مبتلا نیست.
- استفاده صحیح از کاندوم در هر رابطه جنسی
من باردارم چگونه میتوانم از ابتلای نوزادم به سیفلیس جلوگیری کنم ؟
اگر در دوران بارداری سیفلیس داشته باشید ممکن است آن را به نوزاد خود منتقل کنید.
سیفلیس در دوران بارداری میتواند منجر به وزن کم نوزاد هنگام تولد، زایمان زودرس یا حتی مرده زایی شود.
به همین دلیل تمام زنان باردار باید در اولین ویزیت بارداری خود تست سیفلیس بدهند.
در برخی موارد آزمایش مجدد در هفته 28 بارداری و هنگام زایمان توصیه میشود.
آیا باید آزمایش سیفلیس بدهم؟
آزمایش منظم برای افراد زیر توصیه میشود:
- مردان همجنس گرا یا دو جنس گرا
- افراد مبتلا به HIV
- افرادی که از داروهای پیشگیری از (HIV (PrEP استفاده میکنند
- افرادی که شریک جنسی مبتلا به سیفلیس دارند
- افراد ساکن در مناطقی با شیوع بالای سیفلیس
- تمام زنان باردار
پزشکان معمولاً از آزمایش خون یا نمونه گیری از زخم سیفلیس برای تشخیص بیماری استفاده میکنند.
آیا سیفلیس درمان دارد؟
بله، سیفلیس با آنتی بیوتیک مناسب قابل درمان است. اما درمان نمیتواند آسیبهای ناشی از عفونت را جبران کند.
آیا ممکن است پس از درمان دوباره به سیفلیس مبتلا شوم ؟
بله درمان سیفلیس باعث ایمنی دائمی نمیشود و شما میتوانید دوباره آلوده شوید.
تنها آزمایش های آزمایشگاهی میتوانند ابتلای مجدد را تأیید کنند.
برای اطمینان از موفقیت درمان آزمایشهای پیگیری ضروری هستند.
