ویروس BK که به نام پلیوما ویروس شناخته میشود یک ویروس رایج است که افراد در دوران کودکی به آن مبتلا میشوند. علائم آن مشابه سرماخوردگی است و پس از ابتلا این ویروس به صورت خاموش (غیرفعال) در کلیه ها و مثانه باقی میماند.
افرادی که پیوند کلیه انجام داده اند بیشتر در معرض فعال شدن مجدد عفونت BK قرار دارند.
طی سال های اخیر موارد ابتلا به BKN افزایش یافته است که احتمالاً به دلیل استفاده از داروهای ضد رد پیوند قوی تر است که خطر ابتلا به عفونت ها به ویژه عفونت های ویروسی را افزایش می دهد.
در BKN ویروس سلول های کلیه را هدف قرار میدهد و باعث التهاب میشود که ممکن است به کلیه آسیب زده و عملکرد آن را کاهش دهد در برخی موارد این ویروس میتواند باعث تنگی حالب (ureteric stenosis) شود.
اکثر گیرندگان پیوند کلیه که به BKN مبتلا میشوند هیچ علامتی ندارند؛ بنابراین تیم های نفرولوژی ممکن است یا ویروس BK را به طور زودهنگام پس از پیوند غربالگری کنند یا از شواهد کاهش عملکرد کلیه برای انجام آزمایش ها استفاده کنند.
در موارد نادر برخی افراد ممکن است علائمی مانند موارد زیر را تجربه کنند:
– تغییر رنگ ادرار (قهوه ای یا قرمز )
– مشکل در ادرار کردن
-نیاز به ادرار کردن بیش از حد
-درد هنگام ادرار کردن
پزشکان برای تشخیص ويروس BK قبل و بعد از پیوند کلیه اقدام به بررسی علائم آن میکنند ویروس BK را میتوان از طریق موارد زیر تشخیص داد:
– آزمایش خون
– آزمایش ادرار
– بیوپسی کلیه
– با استفاده از آزمایش PCR ، DNA ویروس BK در خون یا ادرار شناسایی میشود.
آزمایشهای رایج:
– PCR ادرار
دقیق تر از سیتولوژی ادرار بوده و از آن برای شناسایی سلولهای دکوی (سلولهای اپیتلیالی آلوده) استفاده میشود.
– PCR پلاسما
حساسیت بالا (100%)
درمان و مداخلات:
-کاهش داروهای سرکوب کننده ایمنی:
به عنوان اولین گام برای کنترل ویروس استفاده میشود.
-درمانهای ضدویروسی:
در برخی موارد تجویز میشود اگرچه استاندارد طلایی برای درمان وجود ندارد.
– نظارت مداوم:
انجام آزمایش های دوره ای برای ارزیابی تغییرات بار ویروسی ضروری است.
