هپاتیت بی (HBV) نوعی عفونت ویروسی است که کبد را تحت تأثیر قرار میدهد و میتواند به مشکلات جدی مانند سیروز (سفت شدن کبد) و سرطان کبد منجر شود. این بیماری از طریق ،خون مایعات بدن (مثل بزاق، ترشحات جنسی) و در هنگام تولد از مادر به نوزاد منتقل میشود.
علائم هپاتیت بی
علائم این بیماری میتوانند خفیف یا شدید باشند و در برخی افراد اصلاً علائمی دیده نمیشود. علائم رایج شامل موارد زیر هستند:
• خستگی و ضعف شدید • درد شکم به ویژه در ناحیه کبد • زردی پوست و چشم ها (یرقان) • تیره شدن رنگ ادرار • حالت تهوع و استفراغ
مراحل بیماری
بیماری هپاتیت بی به دو صورت وجود دارد:
ا. هپاتیت بی حاد ⇐ در این نوع عفونت برای مدت کوتاهی کمتر از 6 ماه در بدن باقی می ماند.
۲ هپاتیت بی مزمن ⇐ در صورتی که عفونت بیش از 6 ماه طول بکشد به آن مزمن می گویند. احتمال آسیبهای طولانی مدت به کبد در این حالت بیشتر است.
آزمایش های هپاتیت بی
1. HBSAg: اگر HBSAg بیش از 6 ماه در خون باقی بماند نشان دهنده عفونت مزمن است.
Anti-HBs .2: وجود این آنتی بادی در خون نشان میدهد که بدن ایمنی نسبت به ویروس دارد. این ممکن است پس از بهبودی از هپاتیت بی یا دریافت واکسن رخ دهد.
HBcAb.3: این آنتی بادی نشان دهنده قرار گرفتن بدن در معرض ویروس است و میتواند حاد یا مزمن بودن عفونت را مشخص کند.
4. HBeAg: وجود این آنتی ژن به طور کلی نشان دهنده میزان بالای ویروس و عفونت فعال است معمولاً افرادی که HBeAg مثبت هستند، قابلیت انتقال ویروس بیشتری دارند.
HBV DNA .5: این آزمایش میزان دقیق ویروس در خون را اندازه گیری میکند و به پزشکان کمک میکند تا شدت عفونت و نیاز به درمان را تعیین کنند.
این آزمایشها معمولاً به پزشک کمک میکنند تا وضعیت هپاتیت بی را تشخیص دهد و تصمیم گیری درباره درمان را انجام دهد.
راه های انتقال:
راه های اصلی انتقال این ویروس عبارتند از:
1. تماس جنسی: انتقال از طریق رابطه جنسی محافظت نشده با فرد آلوده یکی از شایع ترین راه هاست.
2. استفاده از سرنگ و وسایل مشترک: افرادی که از سرنگ سوزن یا سایر وسایل تزریق مواد مخدر به صورت مشترک استفاده میکنند در معرض خطر بالایی قرار دارند. همچنین ابزارهای تاتو و پیرسینگ آلوده میتوانند منبع انتقال باشند.
3. انتقال از مادر به نوزاد: مادران آلوده به هپاتیت بی میتوانند این ویروس را در هنگام زایمان به نوزاد خود منتقل کنند.
4. تماس با خون و زخم باز: هرگونه تماس با خون آلوده یا زخم های باز میتواند به انتقال ویروس منجر شود کارکنان بخش های درمانی و افرادی که در معرض خون هستند باید مراقب باشند.
5. استفاده از وسایل شخصی مشترک: وسایلی مانند تیغ مسواک و قیچی که ممکن است با خون آلوده تماس داشته باشند در صورت استفاده مشترک خطر انتقال ویروس را افزایش میدهند.
نکته مهم: ویروس هپاتیت بی از طریق تماس های عادی روزمره مانند دست دادن بغل کردن سرفه و عطسه یا استفاده از ظروف مشترک منتقل نمی شود.
